Datum: 16 mei 2020
Categorie: Geen categorie

Arts laat pasgeboren baby vallen en zegt: “Maak je niet druk, je zult er meer krijgen”

Kristal Amezquita uit Amerika wist al vanaf kleins af aan dat zij later moeder wilde worden. Ondanks dat het onverwachts was, raakte zij op 23 jarige leeftijd in blijde verwachting. Die blijdschap was helaas alleen voor korte duur.

Volgens wat er bekend is geworden was de zwangerschap van de jonge vrouw een moeilijke. Ze was slechts 21 weken zwanger toen ze werd opgenomen in het ziekenhuis. Ze kreeg last van pijn in haar buik en korte tijd later begonnen de weeën. Het trieste was dat artsen niet geloofde dat haar weeën waren begonnen.

De jonge vrouw legde uit wat er gebeurde: “ De dokter vertelde me dat de membranen van de vruchtwaterzak uitstaken en dat ik al vruchtwater lekte (technisch gezien was ik al aan het bevallen – de pijn die ik ondervond waren weeën), het water dat de baby nodig had om te overleven kwam eruit. Hij zei dat mijn baarmoederhals zich had geopend en dat de placenta in contact was gekomen met het vaginakanaal waardoor een infectie was ontstaan.

Twee opties

Er waren voor de aanstaande jonge moeder twee opties mogelijk; Optie 1 was het afbreken van de zwangerschap en optie 2 de natuur zijn gang laten gaan.

Amezquita vertelde de dokter dat ze de natuurlijk voor de 2e optie wilde kiezen. Ze ging verder: “Ik had nog steeds weeën en die kwamen steeds sneller en heviger, dus vroeg de verpleegster of ik een ruggenprik wilde, na deze ruggenprik werd een katheter ingebracht.

“Ongeveer een half uur later voelde ik me heel erg ongemakkelijk, ik had pijn en mijn hart was gebroken. Ik belde de verpleegster omdat ik haar vertelde dat ik de katheter eruit wilde hebben, ik kon het voelen, maar ze zei dat ik de ruggenprik had, en dat ik dus niets zou moeten voelen. Terwijl de verpleegster samen met de gynaecoloog mij controleerden, brak mijn water, vanaf dat moment wist ik, ik ga echt mijn baby verliezen.”

Amezquita werd al snel verplaatst naar een ander bed. De bevalling was begonnen. “Na twee keer persen werd mij gevraagd of ik hem wilde vasthouden, maar ik wilde eerst de placenta ter wereld brengen”, legde ze uit.

In shock

Wat er meteen daarna gebeurde, zal de jonge vrouw voor altijd blijven achtervolgen.

“Ik was zo in shock, de gynaecoloog die Ian bevrijdde liet de baby vallen toen hij naar buiten kwam, en bleef tegen me zeggen, “Het is oké, je bent jong, je zult meer kinderen krijgen, JIJ bent oké. Hoe kan je me nu zeggen dat ik oké ben als ik net mijn pasgeboren zoon heb verloren?! Ik kon niet geloven wat er net was gebeurd.

“Mijn moeder die er ook bij aanwezig was had het gevoel dat hij werd weggegooid met al het afval – de manier waarop de dokter met Ian omging. Omdat Ian zo klein was, gleed hij een beetje naar buiten en ze slaagden er niet in hem op tijd te pakken te krijgen.”

Ian woog slechts 10 ons. Amezquita zei: “Hij wordt nooit vergeten en hij is altijd in ons leven en gedachten en gebeden. Ik weet dat hij in mijn hart is en dat geeft me troost.”