Datum: 19 februari 2020
Categorie: Geen categorie

Wieke leeft met twee mannen en heeft van beiden een kind

Wieke (36) heeft al tien jaar een relatie met Nils (44) en sinds drie jaar met Peter (48). Ze is polyamoreus.

Met Nils heeft ze twee kinderen (8 en 5), met Peter kreeg ze vorig jaar een dochter. Beide mannen wilden niet herkenbaar op de foto, maar wel hun verhaal kwijt.

„Ik snapte het eerst ook niet; waarom zou je je liefde willen verdelen? Hoe doe je dat?” vertelt Wieke.

„Ik veroordeelde vrienden die polyamoreus waren niet, maar zag het voor mezelf en Nils echt niet zitten. Totdat ik Peter leerde kennen via het koor waarin ik zing.

Gevoel
Peter vroeg mij voor een duet en we brachten door het instuderen meer tijd met elkaar door. We hadden een leuke klik, maar meer niet. Dat veranderde een paar maanden later.

Ik begon Peter steeds leuker te vinden en had het idee dat het wederzijds was. Ik besprak dat direct met Nils. Voor ons is niets onbespreekbaar en ik wilde dit niet voor hem achterhouden.

Ik had geen enkele intentie om hem te verlaten, maar er kwam dus wél ineens gevoel voor een andere man tussendoor. „Wat wil je ermee?” was zijn eerste reactie. Ik had geen idee.

Ik wist niet eens wat Peter wilde… Nils gaf aan dat hij het niet erg vond als er iets tussen mij en Peter zou gebeuren. „Waarom zou je het tot je 80e alleen met elkaar doen?” beredeneerde hij nuchter.

Carte blanche
Dat het met Peter echt een relatie zou worden, hadden we allebei niet verwacht. Sterker nog, als je mij drie jaar geleden zou hebben verteld dat ik ooit met twee mannen zou gaan samenwonen, had ik je voor gek verklaard.”

Peter: „Wieke vroeg mij op een avond via de chat of het klopte dat ik meer dan gewone interesse in haar had. Ik ben toen even stilgevallen; ik moest goed nadenken over het antwoord.

’Wellicht,’ tikte ik na een tijdje terug. Ze antwoordde dat ze gevoelens voor mij had en dat Nils er inmiddels van op de hoogte was. Enkele dagen later spraken we samen af.”

Nils: „Ik heb Wieke die avond carte blanche gegeven. Ik heb zoveel vertrouwen in onze goede relatie, ik gunde haar die ruimte. ’Maak me maar wakker als je thuiskomt,’ zei ik. Want ik wilde wel weten wat er was gebeurd.”

Roze olifant
Wieke: „Het eerste deel van de avond studeerden Peter en ik op ons duet. En toen heb ik de roze olifant in de kamer benoemd.

We spraken onze gevoelens voor elkaar hardop uit en van het een kwam het ander. We hebben gezoend en ik heb me er geen seconde ongemakkelijk onder gevoeld.

Ik ken Nils zó goed, dat ik weet dat hij er echt oké mee was. Daardoor heb ik me volledig aan het moment met Peter kunnen overgeven; dat was heel fijn.

Toen ik die avond weer terug naar huis reed, was ik wel een beetje confuus, maar op een prettige manier.

Ik heb Nils wakker gemaakt, om hem – toch wel met een beetje gêne – te vertellen wat er was gebeurd. Hij was blij voor me.”

Verliefd
Wieke: „Kort daarna ontstond voor mij de echte verwarring: ik merkte dat ik verliefd was. Er ontstond meer. Tegelijkertijd wilde ik ook mijn gezin niet overhoop trekken.

Ik zat met mijn hoofd continu bij Peter. Die zomer heeft Nils me heel veel ruimte gegeven. We maakten een planning met avonden waarop ik bij Peter was.

Ik bleef nooit bij hem slapen, maar het werd altijd laat. Wat Peter en ik hadden, begon steeds meer op een relatie te lijken – iets wat nooit een vooropgesteld plan is geweest.”

Peter: „Op een avond zat ik bij Wieke. Haar kinderen sliepen en Nils was fietsen. Toen hij thuiskwam, heb ik hem gevraagd wat hij ervan vond.

Het werd een heel relaxed gesprek. Wieke ging na een tijdje slapen en Nils en ik hebben toen nog een tijd doorgekletst.”

S*ksverdeling
Wieke: „Heel geleidelijk kwam Peter vaker en vaker bij ons. Ik kookte toch uitgebreid, dus waarom zou hij niet mee-eten?

De eerste keer dat hij bleef slapen was het enorm rotweer. Peter bleef crashen op de bank. De kinderen keken niet op van onze logé, ze leerden Peter zo op een heel natuurlijke manier kennen.”

Nils: „Ik zag Wieke opbloeien door haar relatie met Peter. Ze zat supergoed in haar vel en dat deed onze relatie ook goed.

In het begin heb ik weleens aangegeven dat ik de verdeling van aandacht wat scheef vond. Zij zaten natuurlijk in een verliefde fase, maar ik was er ook nog!

Toen ik haar daarop wees, paste ze het aan. Ik ben nooit onzeker geweest, zo’n man ben ik niet. Nadat Peter twee keer op de bank had geslapen, stelde ik voor dat hij bij ons in bed kwam liggen. ’Laten we niet moeilijk doen,’ waren mijn woorden.”

Wieke: „Dat vond ik zo bijzonder van Nils en ook heel mooi! Het was fijn om tussen mijn twee mannen in te liggen. En het paste prima, in ons bed van 1.60 meter breed. S*ks gaat bij ons ook al heel natuurlijk.

De ene keer doe ik het met Peter, bijvoorbeeld als Nils staat te douchen, de andere keer is het omgekeerd.

Het komt incidenteel ook weleens voor dat we iets met z’n drieën doen, dan ben ik dus fijn het middelpunt van hun belangstelling.”

Onconventioneel
Wieke: „Ik vond het heel spannend hoe de omgeving zou reageren op de ontwikkelingen. Het is toch behoorlijk onconventioneel wat we doen.

Ik weet nog goed dat Peter en ik in het allereerste begin een keer boodschappen deden en we een koorlid tegenkwamen. We hebben ons maar achter de schappen verborgen gehouden.

’Ik wil dit niet meer,’ zei ik toen we weer buiten stonden. Onze ouders moesten het als eerste weten. Mijn vader vond het belachelijk. Ik maakte mijn gezin kapot, zei hij.

Maar ik vroeg hem niet om zijn toestemming, ik deelde het mee en hoopte dat hij het zou accepteren. Dat heeft wel even geduurd. Inmiddels verdedigt hij ons.

Sinds oktober 2018 zijn we officieel bij elkaar gaan wonen. Peter was vrijwel altijd bij ons; betalen voor zijn huis was weggegooid geld.

We slapen nog steeds met z’n drieën in het tweepersoonsbed, maar daar komt binnenkort verandering in. Nils gaat een extra breed bed timmeren.”

Kindje
Nils: „Dat Peter aangaf graag een kindje te willen samen met Wieke, was voor mij wel even schrikken. Peter had nooit een kinderwens, maar dat was veranderd.

Onze jongste was op dat moment net tweeënhalf, het leven was juist weer wat makkelijker geworden, zo uit de luiers.

Voor mij was dat hoofdstuk dus wel afgesloten, maar ik wilde ook zijn geluk niet in de weg staan. Ik heb daarom aangegeven dat ik er oké mee was, maar dat ze wel alles zelf moesten regelen.

Natuurlijk konden ze mij in nood altijd inschakelen, maar ik zat er niet op te wachten de zorg volledig mee te dragen.”

Wieke: „Onze dochter is écht van Peter, daar hebben we rond mijn vruchtbare dagen wel heel goed op gelet, en dat is ook aangetoond met een DNA-test.

Peter en ik zorgen in hoofdzaak voor haar. Maar de opvoeding doen we met z’n drieën. Onze dochter draagt Nils’ achternaam.

Ik heb een geregistreerd partnerschap met hem, dus mijn kind krijgt zijn naam, zo is dat bij wet geregeld.

Dat zouden we graag anders zien, ook voor Peters gevoel – ze is zíjn dochter. We zijn dus inmiddels bezig met een juridische procedure om het vaderschap officieel te wijzigen.

Als het tijdens mijn bevalling mis zou gaan, zou Nils naar het ziekenhuis moeten komen om toestemming voor bepaalde handelingen te geven.

Peter heeft daar officieel niets over te zeggen. Ook die regels mogen wat ons betreft wel iets soepeler.

Vriendschap
De komst van onze jongste heeft ons drieën nog closer gemaakt. De oudste twee vinden het geweldig dat ze er een zusje bij hebben gekregen.

Als er ooit iets met mij gebeurt, blijven Peter en Nils bij elkaar wonen voor de kinderen. Dat vinden ze niet meer dan normaal.

Als ik een avond zonder hen op pad ben, zitten Peter en Nils vaak samen op de bank een serie te kijken.

Ik ga dan maar alleen naar bed… Die twee hebben nooit irritaties of gedoe met elkaar. Ze denken over veel dingen precies hetzelfde.”

Nils: „De omgeving reageert over het algemeen prima op onze manier van samenleven. We zijn er open over, toch willen we liever onherkenbaar in beeld. Peter is werkzoekend en hij wil niet dat dit negatief op hem afstraalt.”

Jaloezie
Wieke: „Ik stoor me er weleens aan dat mensen zeggen dat ze het zo knap vinden van Nils. Maar ik ben nooit vreemdgegaan; we hebben alles altijd openlijk met elkaar besproken.

Mensen denken ook dat ik de broek aan heb en dit heb bepaald, maar het is echt ónze keuze geweest.

We zijn alle drie heel gelukkig. Op het geboortekaartje van onze dochter hebben we daar ook aan gerefereerd met een gedichtje:

Uit liefde ontstaan. Met liefde gedragen. Vol liefde verwacht. Liefde zo mooi en fijn. Nog meer liefde te delen, nu we met z’n zessen zijn.

Onze basis is liefde. We hebben ons hart gevolgd en ook gek durven doen. Samenleven zoals wij doen, is niet voor iedereen weggelegd.

Je moet heel eerlijk alles tegen elkaar zeggen en geen jaloezie kennen. Peter en Nils zijn niet jaloers.

Ik wel. Ik zou er echt niet aan moeten denken om mijn huis te moeten delen met een andere vrouw, haha!”